Whiskyblog

Speyside - september 2026

Geplaatst: 24-9-2026

Het is kwart voor zes en na een rustig ritje richting P3, zit ik nu in de pendelbus. 

Blijkbaar is het heel rustig, want ik ben de enige in de pendelbus. Op Schiphol is het wel iets drukker, maar nog steeds geen gekkenhuis.

Als ik bij het meetingpoint aankom, staan de eerste medereizigers er al en niet veel later is de groep compleet. We zijn snel door security en douane, zodoende voldoende tijd voor een kop koffie. 

Het vliegtuig vertrekt strak volgens planning en al gauw zitten we in de lucht. Met wat lichte turbulentie hier en daar, landen we rond half negen op Edinburgh Airport. 

Ook hier weinig wachttijd bij de douane en zo waar ook bij de autohuur is geen wachtrij. 

We zijn dus al snel en vroeg op pad. Voldoende tijd om een stop te maken bij The Kelpies en ook nog bij The Falkirk Wheel. Nadat er twee boten rond hebben zien gaan is het tijd voor lunch.

En dan door naar onze eerste distilleerderij van vandaag: Falkirk distillery. Een vrij nieuwe distilleerderij, maar met een oud jasje. Zowel de mashtun als de still komen namelijk van een gesloten distilleerderij: Caperdonich. In de shop ontmoeten we ook nog de oprichter en eigenaar: George.

We rijden door naar Glengoyne, maar we zijn erg vroeg en dus volgen we het advies op om bij Turnip the Beet een kop koffie te drinken.

Weer terug bij Glengoyne gaan we op tour. Vanwege de grootte van de totale groep zijn de introductie en tasting in één groep, maar voor de rest van de tour worden we verdeeld in twee groepen. Na de tasting rijden we het laatste stuk van de dag richting ons hotel: Murray Park hotel. 

Hier is ook ons diner en na nog een klein afzakkertje zoeken we moe en voldaan onze kamer op.

 

De tweede dag begint met een stevig Schots ontbijt. De koffers worden weer achterin geladen en we gaan weer verder.

De eerste stop is dichtbij: Glenturret. Als we aan komen lopen is er iemand bezig met het vullen van de vaten, waar we natuurlijk even kijken. Alles is nog ouderwets handwerk, dus bijzonder om te zien. In de shop is ook een gehele Lalique afdeling en het restaurant van de distilleerderij heeft maar liefst twee Michelinsterren.

De tour wordt gegeven door een ouwe rot in het vak, die weliswaar niet de meest fantastische spreker, maar wel enorm veel kennis heeft die hij graag met ons deelt. Na de tour moeten we, vanwege een redelijk strak schema deze dag, direct door.

De geplande lunchstop is gesloten, maandag, maar gelukkig wordt er gauw een alternatief gevonden bij The Snack Box. Een foodtruck langs de kant van de weg, maar met prima eten. De rest van de route gaat door een zeer prachtig deel van de Highlands.

‘Just in time’ arriveren we bij de tweede tour van vandaag: Royal Lochnagar. En terwijl de groep op tour gaat, drink ik een kop koffie in de bar.

We rijden nog anderhalf uur richting Fochabers, waar we inchecken bij The Red Lion en dineren bij Castle Arms hotel. In de pub van het hotel drinken we gezamenlijk nog een dram en daarna gaan we heerlijk slapen.

 

Dag drie wordt, natuurlijk,  weer begonnen met een Scottish Breakfast. 

Na een ritje van zo'n 20 minuten zijn we bij Speyburn distillery. De groep gaat mee op tour en ik stap weer in de auto om een kijkje te gaan nemen bij Auchroisk. Helaas is daar, naast het enorme gebouw, niet veel te zien. 

Terug bij Speyburn lees ik een aantal artikelen in The Whisky Passion. De afsluitende tasting is met vijf whisky's meer dan prima.

Helaas is een wandeling in de tuin van Glen Grant niet mogelijk, dus rijden we door naar GlenAllachie om wat te proeven.

De lunch is bij Dowars hotel en na een kleine stop bij Glenfarclas, inclusief twee drams, rijden we door naar Cardhu.

De groep heeft een privétour, terwijl ik in de bar een kop koffie drink. Na een, zeer uitgebreide, tasting rijden we naar de Highlander Inn voor het diner. Na een kijkje bij de Craigallechie Bridge rijden we weer richting Fochaber. Waar de avond wordt afgesloten in de bar van het hotel.

 

Na het ontbijt maken we ons weer op voor een autoritje van bijna twee uur. Maar gelukkig zijn de uitzichten weer prachtig en dat maakt de rit een stuk aangenamer. 

De eerste tour & tasting is bij Fettercairn. Ik kies er weer voor om niet mee te gaan op tour, maar heerlijk onderuit gezakt op de bank te genieten van een kop koffie en wat leesvoer uit Nederland. 

We rijden door naar Glencadam, waar we eerst even lunchen en nog voordat de tour begint een flight wordt besteld. Tijdens dat de groep aan het proeven is, maak ik een babbeltje met de Nederlandse Brand Home Manager: Michael van der Veen. 

Ik ga nu wel mee op tour. De tour begint met een rondgang door de geschiedenis van de distilleerderij, welke op bijzondere wijze wordt weergegeven. Het is namelijk een interactie tussen de tourguide en meerdere korte filmpjes. Als we buiten komen, staat er nog iemand die aansluit bij de tour, nou dat hebben we geweten. Tijdens de tour ontpopt deze Australiër zich namelijk als de meest irritante persoon die ik ooit heb meegemaakt tijdens een tour. 

Na de tasting stappen we weer in de bus, voor de laatste langdurige rit van deze reis. Na iets meer dan twee uur rijden komen we aan bij het Craigie Hotel te Penicuik. HIer dineren we ook en drinken we nog een drankje in de bar.

 

Ook de vijfde dag wordt begonnen met een stevig ontbijt en na de koffers weer in de auto te hebben gepakt rijden we naar Rosslyn Chapel. We nemen een kijkje in deze indrukwekkende kapel, die beroemd is geworden door de film The DaVinci Code. Een zeer gepassioneerde en kundige dame neemt ons en alle andere aanwezigen mee in de geschiedenis van de kapel en licht een aantal bijzonderheden in de kapel uit. 

We zijn nog mooi op tijd en onderweg naar het vliegveld maken we dan ook nog even een tussenstop bij Holyrood Distillery. Waar natuurlijk weer iets geproefd ‘moet’ worden.

De laatste kilometers zijn richting vliegveld en zo rond de klok van twee wordt de auto weer ingeleverd (met 506 gereden mijlen, oftewel 810 kilometer).

We lunchen op het vliegveld en checken daarna onze koffers in. Nog even taxfree shoppen en dan weer richting de gate. 

De vlucht is weer prima en rond half acht landen we weer op Schiphol. Alles loopt lekker vlotjes en na het ophalen van de koffers nemen we afscheid van elkaar. 

Mij rest nog een ritje naar P3, waar ik met enige moeite de auto inkom (degene naast me had de auto dusdanig kort op de mijne geparkeerd, dat ik weer eens via de bijrijderskant moest instappen). Verder verloopt de rit zonder problemen en rond de klok van elf plof ik neer op mijn eigen bank.